Kayıt defteri

Saygıdeğer Rektör, ben artık…


Derleyen: Arif Mostarlı

Dr. Carlos Tünnermann B.
Nikaragua Özerk Ulusal Üniversitesi Rektörü

Saygıdeğer Rektör,

Nikaragua’nın içinde bulunduğu siyasi durum halkımızın oğullarının ve kızlarının, Somoza hanedanının ülkemiz oligarşisi ve emperyalizmle işbirliği yaparak bastırdığı hak ve özgürlüklerin ancak devrimci mücadele yöntemleriyle elde edilebileceğini kavramasına neden oldu: Silahlı halkın başkaldırısıyla. Bu sebeple, devrime olan büyük inancım ve devrimci bilincimle Özerk Ulusal Üniversite’nin Tıp Fakültesi Pataloji Bölümü’ndeki doçentlik makamından vazgeçme kararı aldım. Bana göre Sandino’nun ideallerinin temsilciliğini yapan ve FSLN başharflerini taşıyan askeri güce katılmak her devrimci entelektüelin görevidir. Nikaragua’nın kurtuluşu için nihai mücadelenin en önemli aşamasına geldiğini ve bir yurtsever, bir Nikaragualı olarak sizin de yerinizin burası olduğunu siz sayın rektöre, akademik personele ve öğrencilere bildiririm.

Vatan ya da ölüm!

Saygıyla…

Dr. Oscar Danilo Rosales
Hekim ve Cerrah

Yukarıdaki satırların yazarı, Dr. Oscar Danilo Rosales’tir ve herhalde dünya toplumsal hareketler/devrimler tarihinde böyle bir belge ya tektir ya da daha ihtiyatlı konuşursak çok nadir bulunabilecek bir şeydir. Tıp Fakültesi’nden parlak geleceği olan bir doçent, ülkesinin ve kendisinin yol ayrımında bir yerlerde oturup karar alıyor, silah kuşanarak gerilla hareketine katılmakla da kalmayıp, bunu açıkça deklare ediyor!

Aslında onun kişisel tarihi de Somoza diktatörlüğü altında yaşayan binlerce Nikaragualı aydının tarihinden çok ayrıksı değildir. Nikaragua devrimi, belki de dünyada entelektüellerin en fazla katılım gösterdiği devrimlerden biridir ve bu tavrın tarihi de epey eskidir.

11_kayıt

Gençlikten gelen militan

5 Ocak 1941’de Nikaragua’nın Leon kentinde doğan Danilo, 1958’de üniversiteye girdiğinde, daha 17 yaşındayken devrimci öğrenci hareketiyle tantıştı ve örgütlenme çalışmalarına katıldı. Bu yıllarda, Küba Devrimi’nin kazandığı zafer, siyasi ve ideolojik anlamda Danilo’nun üzerinde büyük etki yapacak ve inancını pekiştirecekti. Üniversitedeki öğrenci hareketi içinde bir örgütleyici ve düşünce önderi olarak sivrildi.

23 Temmuz 1959’da Somoza’nın Ulusal Muhafızları Leon’da gösteri yapan öğrencilerin üzerine ateş açarak katliam yaptığında, Danilo oradaydı. Yakın dostu ve yoldaşı Erick Ramirez Medrano yanıbaşında katledildi, kanı üzerine sıçradı. 4 öğrencinin katledildiği ve yüze yakınının yaralandığı bu katliamın ardından Danilo, devrimci eylemlerini daha da yoğunlaştırdı. 1959 Eylül’deki üniversite isyanında yoldaşlarıyla birlikte o da vardı. Daha sonra ise Sandinist Ulusal Kurtuluş Cephesi’nin (FSLN) siyasi kanadını oluşturan Devrimci Öğrenciler Cephesi’nin (FER) üyeleri arasına katıldı.

Dağlara doğru

1963’te Raiti-Bocay’in başarısız gerilla deneyimi onu derin şekilde etkiledi. Danilo, orada en yakın arkadaşları olan Francisco Buitrago ve Jorge Navarro’yu kaybetmişti. 1966’da tıp eğitimini tamamlayarak cerrah olarak göreve başladı. Aynı yıl eşiyle tanışıp evlendi.

15 Temmuz 1967’de Danilo artık bir FSLN militanı olarak dağlardaydı!

İşte yukarıda yayınladığımız o mektup da tam o günlerde yazıldı. İstifa mektubunu hazırlayan Danilo, meslektaşlarına bıraktığı bu mektubun bir ay sonra rektör Dr. Carlos Tünnermann’a teslim edilmesini istemişti. Mektup, bütün akademi dünyasında ve özellikle öğrenciler arasında muazzam bir etki yarattı. FSLN’nin en eski kadrolarından Tomas Borge, “Dizginsiz Bir Sabırla” adıyla Türkçe’de yayınlanan anılarında, hareketin tarihsel önderi olan Carlos Fonseca’nın gerillalara bu mektubu yüksek sesle okuduğu anı “Mektup öğrencilerin bilincinde derin bir iz bırakmıştı” diye anlatır. Çok sonraları ise Sandinist Devrim başarıya ulaştığında mektubun teslim edildiği 16 Ağustos tarihi Tıp Bayramı olarak kutlanmaya başlanacaktır.

11_kayıt_3

Unutulmayan bir kişilik

Ancak devrim, Dr. Danilo’yu çok erken kaybetti. 27 Ağustos 1967’de Danilo’nun da içinde yer aldığı gerilla grubu, Pancasan bölgesinde uçaklar ve napalm bombaları ile destekli bir pusuda çok ağır kayıplar verdi. Çatışma sırasında Danilo bir mağaraya sığındı. Ancak Ulusal Muhafız birlikleri onu orada bularak katletti. Kimi tanıklar ise, Dr. Danilo’nun sağ yakalandıktan sonra mağaraya götürülüp orada kurşuna dizildiğini anlatmıştır.

Ama Nikaragua Devrimi onu hiç unutmadı. 1979 devriminin hemen ardından yaptıkları ilk işlerden biri Leon’daki bir hastaneye Danilo’nun adını vermek oldu. Dr. Oscar Danilo Rosales Argüello Eğitim Hastanesi (HEODRA), bugün hala Nikaragua halkına hizmet vermeye devam ediyor.

Ve bir de, katledilmeden önce eşine yazdığı şu mektup kaldı geriye ondan: “… çocuğuna iyi bak, çocuklarımızın mutluluğu adına zaferle çıkacağımız bu kavgayı çarpıtmaya kalkanları takmasın. Yarın her şey çok farklı olacak, ülkemizin yepyeni bir havayı soluyacağı, bu halkın çektiği o kadar baskının, zorbalığın, açlık ve sefaletin, hastalığın, cehaletin sonunu getirecek adil bir şafak belirecek…”